hönk
nafnorðkvenkyn
, hankar, henkr, hankar, 132, l. 12, hankir; [ hank, henker]:—a hank, coil, skein; toga hönk, vi. 312, 146; þar var hönk í meðalkaflanum, ok dró hann hana á hönd sér, 378, 101; henkr tvær af viðjum, 413; festa með hönkum, 381; sterkar henkr (clasps), 132.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- mod.modern.
- Engl.English.
- cp.compare.
- Germ.German.
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)