Yrða

hanga

sagnorð
hékk, 2nd hékkt, hékst, héngu; héngja, héngi; hanginn; hangi; a provincial weak hangði also occurs a few times in old writers, 76, which form is still heard in southern (in and about Reykjavík): [ hahan; hæn; hang; hahan; hangen; hænge; hänge]:—to hang, pendere:
α. to hang, be suspended; hvers manns alvæpni hékk yfir rúmi hans, 88; vápn sín, er þar héngu hjá þeim, 377; þetta it stóra sverð er uppi hangir, iii. 120; hann hefir nú tvá daga á krossi hangit, 625. 79.β. to cleave to; svá hanga þykt á þeim skotin, 138; ok hangði hón á lifrinni þar til er hann dó, 76; en ef við hangir, if it hangs fast to, i. 66.γ. to hang up, for smoking; eða tvau laer héngi, 66; whence hanginn, hung, smoked; hangið kjöt ( hangi-kjöt), hung, smoked meat.2. to be hanged, executed; annarr skyldi hanga, en öðrum steypa í forsinn Sarp, vii. 181; at eigi væri hverr yðvarr maklegri at hanga, 13; gengir þú at hanga, 22, 139, v. 212.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • pers.person.
  • mod.modern.
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • pres.nútíð (e. present)
  • indic.framsöguháttur (e. indicative)
  • irreg.óreglulegt (e. irregular)
  • e. g.exempli gratia.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • O. H. G.Old High German.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • Lat.Latin.
  • proncd.pronounced.
  • cp.compare.
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)