heimta
nafnorðkvenkyn
u, a claim, demand, of payment due to one, or the like, i. 113, ii. 379, 84, i. 471, (fjár-heimta, arf-h.)
2. in (heimtur), a bringing home sheep from the summer pastures; þat var eitthvert sinn um haust at heimtur vóru íllar á fé manna, ok var Glúmi vant margra geldinga, 26; haust-heimtur, 4; skaut mjök í tvau horn um heimtur Odds frá því er verit hafði, id.; ok er á leið haustið ferr hann á fjall, verða heimtur góðar, ok missir engis sauðar, 3; al-heimtur, gathering in all one’s sheep, 7, 4, 18, 16; very in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- esp.especially.
- pl.fleirtala (e. plural)
- cp.compare.
- ch.chapter.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)