henta
sagnorð
t, ( hentaði, hentar, i. 434, Trist. 14, Ísl. ii. 12), [an iter. from henda], to fit: eigi hentir svá, it will not do so, 4; sárum mönnum hentir betr mjólk en mungat, iv. 82, 147; ok miklu á leið koma því er þar hentar til, Ísl. ii. 12; hentar annat en dvelja við, Trist.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)