hind
nafnorðkvenkyn
[ hind; hind; hinde; hind]:—a hind, cerva, the female of hjörtr, 45, : hindar-kálfr, a hind’s calf, a fawn, 19; Hindar-fjall, Hind’s-fell, a mountain, ,
II. [ a different word, akin to hinþan, hinna = to find], skill, grace; in the phrase, með hind, artfully, gracefully, as in the ditty: Það er að segja af Sigurði Blind | samdi hann ljóð um hverja kind, | sá hann hvorki sól né vind, | seggjum þótt’ ‘ann kveða með hind; in poets of the 16th and 17th centuries.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Lat.Latin.
- freq.frequent, frequently.
- m.karlkyn (e. masculine)
- ch.chapter.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- prob.probably.
- Goth.Gothic.
- Swed.Swedish.
- esp.especially.
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Bret.Breta sögur. (G. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)