hirð
nafnorðkvenkyn
[akin to hyred; also hire], a king’s or earl’s body-guard, the king’s men of olden times: for the hirð, their rights, duties, statutes, see the Laws and Sagas passim; among the Laws, specially the Hirðskrá, ii. 390–450, 24 ; among the Sagas, the and passim, 5, 8, 5, the poem of Hornklofi, and 216, 200 , passim: hann hefir ok hirð um sik sem konungr, 47; ok hafði sína hirð hvárr þeirra, vi. 185; þá skipar hann hirðinni í eina fylking ( to bændr), i. 155.
:
- hirðardómr,
- hirðbiskup,
- hirðbróðir,
- hirðbúnaðr,
- hirðdrengr,
- hirðhestr,
- hirðkona,
- hirðlið,
- hirðlög,
- hirðmaðr,
- hirðmannseiðr,
- hirðmannalúðr,
- hirðmannanafn,
- hirðmannastefna,
- hirðmær,
- hirðpallr,
- hirðprestr,
- hirðprúðr,
- hirðprýði,
- hirðriddari,
- hirðsiðir,
- hirðskip,
- Hirðskrá,
- hirðstefna,
- hirðstjóri,
- hirðstjórn,
- hirðstofa,
- hirðsveinn,
- hirðsveit,
- hirðvist.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- A. S.Anglo-Saxon.
- cp.compare.
- Engl.English.
- ch.chapter.
- sqq.following.
- opp.opposed.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)