hlýja
óflokkað
( hlúa), hlýr, hløði ( hlúði), tøði from týja; hlúð:— to cover, shelter, with ; hlýrat henni börkr né barr, 49; to this belongs the , serkir hløðut þeim = Homer’s οἱ ἤρκεσε θώρηξ, Il. xv. 529 ( οὐδ ἤ. θ., xiii. 371, gave them no shelter against the blow), i. 418; in usage, hlúa að e-m, to cover with clothes ( fovere), to make one warm and snug; hér er sjór kallaðr hlér, þvíat hann hlýr allra minzt, 198; hlúðu að þér betr, þú hefr ekki hlúð vel að þér, thou art too thinly clad.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- cp.compare.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- prop.proper, properly.
- dat.þágufall (e. dative)
- poët.poetically.
- Lat.Latin.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)