hlýðinn
lýsingarorð
giving ear to one; hann var h. vinum sínum um öll góð ráð, vi. 30: meek, obedient, hlýðnum syni ok lítilátum, 11; and so in usage of children, pupils, þjónum þeim og hlyðnir séum, elskum þau og virðing veitum, Luther’s Catech. on the 5th Comm.; var þeim og hlýðinn, Luke ii. 51; ó-hlýðinn, disobedient, naughty.
β. yielding homage to one; h. konungi sínum, 269; áðr en landsfólk hafði honum hlýðit orðit, ii. 212.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- mod.modern.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)