Yrða

hlakka

sagnorð
að, [ hlag-ka from hlæja], to cry, scream, of the eagle, 50, in usage, 162, where it is used in verse improperly of a raven, for the eagle screams (hlakkar), the raven croaks (krunkar):—, the phrase, h. yfir e-u, to exult over a thing, as an eagle over its prey, 5; ok hlökkuðu nú mjök yfir þessu, 128; h. yfir sigri, , 178; þú mátt ekki hrína upp yfir þig, það er synd at hlakka yfir vegnum mönnum, xx. 412; hlakka til e-s, one screams with joy at or in prospect of a thing (of children, young people); eg hlakka til að sjá hana, eg hlakka til að fara; börnin hlakka þá ok huggask, ii. 135; því hjartað mitt er helmingað, | hlakka eg til að finna það, 3. 17.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • qs.quasi.
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • cp.compare.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Th.Theophilus. (F. III.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Od.Odysseifs-kvæði, prose, 1829.
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Bb.Búnaðar-bálkr.