hljómr
nafnorðkarlkyn
[ hliuma = ἀκοή; hlymman = sonare; clāmor], a sound, tune, voice, 2, ii. 393; h. engla Guðs, 645. 73; h. ok rödd, Ísl. ii. 170, 380: chiefly of tunes in music, as in the ditty, Held eg sem helgan dóm | hörpunnar sætan róm | þann til að heyra hljóm | hlypi eg suðr í
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Ulf.Ulfilas.
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Lat.Latin.
- Gs.Grótta-söngr. (A. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)