Yrða

hljóta

sagnorð
hlýt, hljótum; hlaut, hlauzt, hlaut, hlutum; hlyti; hlotinn, hlotið: [ hleôtan; hliuzan; liuze; liota]:—to get by lot, have allotted to oneself; þeir tóku at herfangi Álöfu konu hans ok Arneiði dóttur hans, ok hlaut Hólmfastr hana, 314; hón hlaut at sitja hjá Björgölfi, 23; þeir lögðu hluti á ok hlaut Þrándr, 3; var svá til sýst at Sighvatr skáld hlaut at segja konungi, vi. 38; (Loki) hlaut blása at helgum skutli, 4; skal sá reifa mál hans er hlýtr, who gets the lot, whom the lot falls on, i. 63.
2. to get; vér munum hljóta þunnar fylkingar, v. 53; menn vegnir eða sárir þrír eða fleiri ok sé hlotnir í hvárn-tveggja flokk, ii. 114.3. to undergo, suffer, bide; hljóta högg. xi. 151; úför, 113; harm, i. 21; vel er, at þú hlautzt slíkt af konungi, ii. 319.II. , must needs be, with ; svá mun nú hljóta at vera at sinni sem þú vill, i. 159; hefir margr hlotið um sárt at binda fyrir mér, 54; hér muntú vera hljóta, 129; þú munt ríða h., 48; en fara hlýtr þú með mér til Jómsborgar, i. 159; yðart atkvæði mun standa h., i. 211, passim; þar hlaut at nötra um, 169.III. to be allotted, fall by lot; var síðan reynt lið þeirra ok hljótask af því liði átta tigir manna, xi. 89; at þess þeirra, er ómaginn hlautsk til handa, i. 266; Kaleb fór til þeirrar borgar er honum hafði hlotisk, 361; hann hlutaði með lýðnum um stuldinn, ok hlautsk í kyn Júda, 356.
2. to proceed or result from, in a bad sense; en þó mun hér hljótask af margs manns bani, Mun nokkut hér minn bani af hljótask? 90; kann vera at af hljótisk þessu tali, sem þá verst hefir af hlotisk, 172.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • neut.hvorugkyn (e. neuter)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • O. H. G.Old High German.
  • mid. H. G.middle High German.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • absol.absolute, absolutely.
  • infin.nafnháttur (e. infinitive)
  • reflex.reflexive.
  • esp.especially.
  • Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Haustl.Haustlöng. (A. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)