hrína
sagnorð
hrín; hrein, hrinu; hrinið:—
A. To squeal like swine; stundum jarmaði hann sem geit eðr hrein sem svín, 50, iii. 148; hani, krummi, hundr, svín … | galar, krunkar, geltir, hrín, a ditty, passim.
β. of an animal in heat; þá hljóp merr at hestinum ok hrein við, 26; hrein hænan við hananum, 156.
B. [ hrînan = tangere], to cleave to, stick; það hrín ekki á, it will not stick, of throwing water on a duck’s back; það hrín ekki á svörtu, black (spots) on black will not be seen.2. to take effect, hurt, of curses or imprecations; mjök þykir þetta atkvæði á hafa hrinit, 154; ella mun ek mæla þat orð er alla æfi mun uppi vera í knérunni yðrum, ok mun á hrína, 186; ellegar hríni þat allt á þér sem ek hefi þér verst beðit, iii. 206, 390; þótti þat mjök hafa hrinit á er Ósvífr hafði spáð, 230; áhrins-orð, curses that take effect.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- e. g.exempli gratia.
- i. e.id est.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- esp.especially.
- cp.compare.
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Anal.Analecta. (D. II.)