Yrða

hrís

nafnorðhvorugkyn
[ hrîs; Old ris or rys (Chaucer); riis; ris; reis]:—a collective noun, shrubs, brushwood; hrís ok hátt gras, 120; smá hris ok þá enn holt, vi. 334 (), vii. 31, 220; hann fannsk í hrísum nokkurum, vii. 31, 68, 155; hörfuðu þeir þannig um hrísin, i. 150: fagots, 214, 216, 9; til hrísa ok haga, 7; brjóta hrís, to break fagots, i. 215: so in the phrase, brjóta hrís í hæla e-m, to break fagots on another’s heels, give him a thrashing, vi. 339 (in a verse): rífa hrís, to make fagots: the saying, þjökkva skal hræsinn við (nið?) með hrísi, Sighvat, is dubious, við = nið, a proud son wants the rod, Prov. xiii. 24.
II. local names, Hrísar, Hrís-hóll, ,
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • Germ.German.
  • v. l.varia lectio.
  • perh.perhaps.
  • i. e.id est.
  • cp.compare.
  • etc.et cetera.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Jm.Jóns-máldagi. (J. I.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)