hrópa
sagnorð
að, [ hrôpjan = κράζειν; hreôpan; hrôpan; roup or rope; hruofan; rufen; Dutch roepen; raabe]:—to slander, defame a person, 68, 62, 238, 192, 15, 120, 175, Ísl. ii. 238.
II. [ rufen], to cry, call aloud, in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- Scot.Scottish.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Anal.Analecta. (D. II.)