hrósa
sagnorð
að, [Old and roose; rose; rosa; rosen]:—to praise, often with the notion to vaunt, boast, with , 24, 4, 147, vi. 239, ii. 299, 229, 743; h. sér, to boast, 291, 37; h. sigri, to triumph, 1340; með hrósanda sigri, triumphant, 631; því herfangi er þeir áttu opt at h., to boast of, x. 253; Saul hrósaði (boasted), at hann hefði vel gört, 702.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- Scot.Scottish.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Ormul.Ormulum.
- dat.þágufall (e. dative)
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
- Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)