kom, 559, Trist. 10; kveyfa ker, Mag. 68; hlífðit Kristr þá er kólgu hrafn kveyfði með stöfnum, Christ helped not when the sea raven (his ship) quaffed water from stem to stern, was swamped, Bs. i. 16 (in a verse).
steed, hawk of the wave, (also hranna elgr, hranna hrafn, the elk, raven of the wave); gold is called hrann-blik, -eldr, wave-fire, Lex. Poët.: hrann-garðr, m. a wall of waves, id.; II. in prose, old and esp. mod.,
road of the sea-mews, Lex. Poët.: crows are ben-már, blóð-már; the raven is Yggjar-már, Odin’s mew, and so on.; II. as a pr. name, Landn.: in local names, Máfa-hlíð, whence Máf-hlíðingar, the men of M.;
of a house (hús-burst), Hkr. iii. 14 (of a shrine), Mar. 106, Konr. 57; og gogginn á bustinni brýnir (of a raven sitting on the top of a house and whetting his bill), Sig. Breiðfjörð.; COMPDS: burstakollr, burstarhár.
(beginning of 10th century), a dialogue between a Valkyrja and a raven, where the Valkyrja says, at berserkja reiðu vil ek þik spyrja, to which the raven replies, Úlfhéðnar heita, they are called Wolfcoats, cp. the
arnar-klær, krumma-klær, vals-klær, the claws of a cat, lion, eagle, raven, falcon; gambrs-kló, q. v.; brá henni í hnotar líki ok hafði í klóm sér, Edda 46; flugu at þeim hrafnar, ok sýndusk þeim ór járni nefin ok
(= beina flug), rœyfðisk inn hösfjaðri, Fagrsk. (Hornklofi), of the raven, to shake his feathers, cp. Fms. x. 130 (in a verse); hann hreyfðisk at fljúga, Konr.; feldr nokkurr liggr þar—mér þykkir sem hræfisk (i. e.
rögum! vi. 159: for a classical passage as to a charmed standard (a raven), see Orkn. ch. 11, cp. Þorst. Síðu H. ch. 2, Nj. 158 (in the battle of Clontarf), as also Ó. H. (1853) ch. 201, 219, 221, 225, 227: a standard
prob. from the notion of its being the gallows of Odin: so also the raven ‘á meiði’ in Bkv. 11 seems to mean the gallows, cp. Germ. galgen-vogel; in Hkv. 1. 5. it is perh. = váðmeiðr. The word can never be used of a
BeygingarmyndSd. 164: poët. of any beast of prey, varga vinr, Hkv. 1. 6 (of ravens); hann barg fjörvi varga, Vellekla: the saying, sjaldan vægir vargrinn, the wolf spares not; vargarnir etask þar til er at halanum kemr, Band.;
Beygingarmyndto the east, Sighvat; ek sé hrafna sinna til hafnar, I see the ravens make for the haven, id.; en man hón sinna til sala þinna, Fas. ii. 34 (in a verse); at sinna með úlfs lifru, to go with the wolf’s sister (Hel,
(also paw) of cats, dogs, mice; klær (claws) of birds of prey, as the raven, eagle; hreifi (fins) of a seal: Edda 110, Fms. i. 182, xi. 145, Anecd. 6, Nj. 219, 264, Landn. 180: the allit. phrase, fótr ok lit (q. v.); þá
Beygingarmyndcp. the tale of the race of Hugi and Thjalfi, Edda, and of Odin’s ravens Hugin and Munin.; IV. with the notion of foreboding; svá segir mér hugr um, ‘so says my mind to me,’ I forebode, Fs. 127; kveðsk svá hugr um
often spelt hramn, [ hræfn; raven; rabe; ravn, ; corvus, κόραξ]:—a raven, 119, ii. 346, i. 131, iii. 11, 59, 28, 38: , bíða hunds ok hrafns, viii. 210: in the sayings, sjaldsénir hvítir hrafnar, white ravens are not seen every day, of a strange appearance; þá er hart þegar einn hrafninn kroppar augun úr öðrum, it is too bad when one raven picks another’s eyes out; Guð borgar fyrir hrafninn, God pays for the raven, perhaps referring to 1 Kings xvii. and Job xxxviii. 41. The raven was a favourite with the Scandinavians, as a bird of augury and of sagacity, víða flýgr hrafn yfir grund, the raven is a far traveller; the wise ravens Huginn and Muninn, the messengers of Odin, , ; whence Odin is called hrafn-blætr,raven worshipper (Hallfred), and hrafn-áss, (); hrafna-dróttinn or hrafna-goð, hrafn-stýrandi, a, lord or god of ravens; hrafn-freistaðr,raven friend, Húsd., 126; also the interesting story of the ravens of Flóki, 28 (),—hann fékk at blóti miklu ok blótaði hrafna þrjá, þá er honum skyldu leið vísa. A raven was the traditional war standard of the Danish and Norse vikings and chiefs, see 11, 158, 2, as also the Chroniclers, the Saxon Chronicle, Asser, 878, The croaking of ravens was an omen, 48, 9. 19, 47: when heard in front of a house it betokens death, 2. 33, Maurer Volksagen 170, 171: the ravens are said to hold a parliament, hrafna-þing; and a disorderly assembly was called by that name, see i. 616–621. A black horse is called Hrafn, . In popular lore the raven is called krummi, Botan., hrafna-blaka and hrafna-klukka, u, cardamine pratensis, the ladies’ smock or cuckoo-flower, Pr. names of men, Hrafn, Hrafn-kell; of women, Hrefna, Hrafn-hildr: local names, Hrafna-björg, Hrafna-gjá, Hrafna-gil (whence Hrafn-gilingr,a man from H.), Hrafn-hólar, Hrafn-ista (whence Hrafnistu-menn, an old family), , : in poetry a warrior is styled hrafn-fæðir, -gæðir, -gælir, -greddir, -þarfr, = feeder of ravens, : the blood is hrafn-vín, : a coward is hrafna-sveltir,raven-starver, i.
Skammstafanir og tilvitnanir
m.karlkyn (e. masculine)
A. S.Anglo-Saxon.
Engl.English.
Germ.German.
Dan.Danish.
etc.et cetera.
cp.compare.
Lat.Latin.
Gr.Greek.
allit.alliteration, alliterative.
v. l.varia lectio.
ch.chapter.
e. g.exempli gratia.
A. D.Anno Domini.
metaph.metaphorical, metaphorically.
q. v.quod vide.
f.kvenkyn (e. feminine)
Nj.Njála. (D. II.)
Grág.Grágás. (B. I.)
Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
Hkr.Heimskringla. (E. I.)
Stj.Stjórn. (F. I.)
Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
EddaEdda. (C. I.)
Haustl.Haustlöng. (A. I.)
Landn.Landnáma. (D. I.)
Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
Ísl. Þjóðs.Íslenzkar Þjóðsögur.
Hjalt.Hjaltalín, Icelandic Botany.
Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.