Yrða

hrapa

sagnorð
að, to fall, tumble down, 70, 1339, 76, 76: to fall into an abyss, down a precipice, hröpuðu þeir af hæðinni, 147; h. til helvítis, 87; eg sá Satan svo sem eldingu h. af himni, Luke x. 18; hann hrapar í pyttinn, 158; h. ofan, 146; hrapaði hann niðr í fjöruna, viii. 75; hann er að h. klett af klett, a ditty: of a shooting star, stjörnur munu af himnum h., Matth. xxiv. 29, (stjörnu-hrap.)
β. to fall in ruin; hvort hús mun yfir annat h., Luke xi. 17, xiii. 4; but not usual, ‘hrynja’ being used of a house, wall, tower, rock which falls; hrapa of a man who falls from them.II. to rush headlong, hurry; hrapa á fund e-s, i. 303; er þú hrapar svá til banans, vi. 115: h. í e-t, to rush into, i. 469; h. at e-u, to hurry on a thing, 41; ef maðr hrapar svá at grepti at kviðr berr at önd sé í brjósti, 26: with , eigi skulu þér h. því svá, 36; hitt mundi mitt ráð at h. eigi ferðinni, 577, v. 43; ok hrapaðir þeim svá til helvítis, vii. 123.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
  • Th.Theophilus. (F. III.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Ölk.Ölkofra-þáttr. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)