Yrða

hvaðan

atviksorð
interrog. [ waþro = πόθεν; hwanon; whence; woher]:—whence, 2, 125, ix. 55: of the wind, hvaðan er hann? whence (from what quarter) is the wind? the answer, sunnan, norðan; þóttisk engi vita, hvaðan veðr var á, whence the wind blew, viii. 55; h. af löndum? Ísl. ii. 222, 22, 24, 26, Pr. 416, passim. β. usage; meðan ek veit eigi víst hvaðan Guðmundr hinn ríki stendr at, mágr minn (as long as I know not what side G. takes’), því at ek aetla honum at veita, hvaðan sem hann stendr at, 214. II. = undecunque, koma þeir heilir hvaðan, 157; hvaðan sem, whencesoever; hann siglir hvaðan sem á er, he sails whencesoever the wind may blow, whatever wind may blow, x. 204; blóðrás hvaðan sem renn, Pr. 473; hvaðan af sem hann hafði þann spádóm, i. 224. III. as relative, i.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • absol.absolute, absolutely.
  • spec.specially.
  • indef.óákveðinn (e. indefinite)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)