Yrða

hvelfa

sagnorð
ð, causal from hválfa: to arch, vault, with ; allt húsit hvelfði hann innan, 563; var þar upp af hvelft ræfrit, v. 339: hvelfðr, vaulted, 12.
II. hvolfa, to turn (a ship or vessel) upside down, with ; ef maðr hvelfir skipi undir manni, ii. 130; hann kastaði árunum ok hvelfði nökkvanum undir sér, ii. 182; hann hvelfir skipinu undir þeim, ii. 220.
2. to capsize; hvelfði þar skipinu undir þeim, i. 293; hallaði því næst skipinu svá at inn féll sjórinn ok því næst hvelfði, ix. 320, v. 1.; réru dvergarnir á boða ok hvelfði skipinu, 47; þá laust hviðu í seglit ok hvelfði skipinu, 326; þá rekr á hvassviðri mikit ok hvelfir skipinu, 58, 150.3. to pour out of a vessel; h. vatni úr fötu, to pour water out of a bucket; tveir vóru at hvölfa elfum ölva í iðra sá, Stefr Ól.: to whelm, overwhelm, which may be a kindred word.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • proncd.pronounced.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • cp.compare.
  • Engl.English.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)