hyrjasagnorðpres. hyrr, [hurr], to knock at; hann hyrr hurðir = impingebat in ostia portae of the Vulgate, Stj. 475 (v. l.), 1 Sam. xxi. 13.Skammstafanir og tilvitnanirpres.nútíð (e. present)v. l.varia lectio.Stj.Stjórn. (F. I.)