iðra
sagnorð
að, usually iðrask, [ idreigon = μετανοειν]:—to be moved inwardly (from iðr), but only used like σπλαγχνίζομαι, to repent:
I. , with of the thing, to repent of; hvers engan iðrar, 2 Cor. vii. 10: with of the person, of the thing, Guðs gjafir og kallan kunna eigi að iðra hann, Rom. xi. 29.
2. , það (sic) iðrar mig ekki, 2 Cor. vii. 8; eigi iðra mik mínar görðir, : , heldr en þik iðri eptir, 250.
II. more often in form, iðrask e-s, to repent of, rue; opt ætla ek at vér iðrimk þessa, 732; iðrumk ek þess mjök, 720, 78, 79. 176, 8, iv. 369, viii. 54, 172, 180, , , passim.III. iðrandi, repentant, 430, : as , 39; iðrandans, 78.Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- Ulf.Ulfilas.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Gr.Greek.
- act.germynd (e. active)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- acc.þolfall (e. accusative)
- nom.nefnifall (e. nominative)
- pers.person.
- absol.absolute, absolutely.
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- subst.substantive.
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- N. T.New Testament.
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)