Yrða

kanna1

nafnorðkvenkyn
1. u, , kanna, 172, [ canne; can; channa; kanne; kande; from cantharus]:—a can, tankard, jug; vín var í könnu, 29, 207, viii. 413 (v. 1.), iii. 4; könnu-brot, 137, iii. 4; könnu-stóll, a can-stand, 113: a measure, , 2. að, [kenna = to know, but kanna = to enquire]:—to search; kanna land, of an explorer, to explore a land; þeir könnuðu landit fyrir austan ána, um várit kannaði hann austr landit, 100, passim; þykkir maðr við þat fávíss verða ef hann kannar ekki víðarr en hér Ísland, 310; fara víða um heim at kanna helga staði, i. 276; kanna heim allan, to travel through all the world, : the phrase, kanna ókunna stigtu, to ‘try unknown ways,’ to travel where one has never been before; kanna ríkra, annara, manna siðu, to travel abroad, 164, i. 276; kanna lið, to review, muster troops, ix. 478, i. 23, 30; kanna val, to search the field for slain, 45, i. 182.II. with ; kanna e-t af, to find out, make out; konungr spurði Úlf hvat hann kannaði af um siðferði Eindriða, ii. 193; spurði, hvat hann kannaði af um Rögnvald, iv. 193; þat kannaða ek af, at sá herr myndi kallaðr vera Jómsvíkingar, xi. 119; ferr Brandr biskup norðr á Völlu, ok kannar þat af, at …, i. 450.III. , kannask við e-t, to recognise, know again, recollect; kannaðisk hón við hann ok kynferði hans, ii. 129; Sigurðr kannaðisk þá við ætt hans, i. 79, 169; þá kannaðisk hann við ok mælti, nafnfrægir eruð þér feðgar, 125; Þórólfr hitti þar marga frændr sína þá er hann hafði eigi áðr við kannask, whose acquaintance he had not made before, 30; kannask þá margir við ef heyra viðrnefni mitt, 338; sögðu þessir mean öll sönn merki til hvar þeir höfðu barninu komit, svá at hinir þrælarnir könnuðusk við er sveininn höfðu fundit, i. 113; hefi ek hér gull or hann kvað yðr mundu við kannask, 9: to recognise as one’s own, kannask við skot, fé, sauði, ii. 312, 352, 374; með því at engi kannask við svein þenna, i. 294: to remember, vóru þar þeir menn er við könnuðusk, at Hallfreðr hafði til góða við gört, ii. 55.
2. , kannask við, to recognise one another, make one another’s acquaintance; hafi þeir þá við kannask, i. 224; síðan könnuðusk þau við, then they knew one another, i. 186; könnuðusk menn hugi við, 11; féll mart áðr þeir kannaðisk við, 216; ok eptir þetta þá kannask þeir viðr með öllu, i. 228.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • O. H. G.Old High German.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • Lat.Latin.
  • i. e.id est.
  • prep.forsetning (e. preposition)
  • reflex.reflexive.
  • recipr.reciprocally.
  • SnótSnót, poems.
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
  • Pm.Pétrs-máldagi. (J. I.)
  • Rétt.Réttarbætr. (B. II.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Þorst. Síðu H.Þorsteins saga Síðu-Hallssonar. (D. II.)
  • Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)