karfi1
nafnorðkarlkyn
a, [Byzant. κάραβος; carabus; Russ. korabl]:—a kind of galley, or swift-going ship, with six, twelve, or sixteen rowers on each side, used on lakes or inlets, 95, 97; k. fimtán-sessa, 42, 62 (to be used on the lake Mjörs); þeir höfðu karfa þann er réru á borð tólf menn eðr sextán, 171; Rögnvaldr konungs son átti karfa einn, réru sex (sextán?) menn á borð, 371, 386; karfar þeir sem til landvarnar eru skipaðir, 42, ix. 408, i. 194; síðan tók hann karfa nokkurn ok lét draga út um eyjarnar þverar, Fms, viii. 377, 424; eikju-karfi, ; they were long, narrow, and light so as to be easily carried over land, valtr karfi, a crank, unsteady karfi, Sighvat; whence the phrase, karfa-fótr, of reeling, tottering steps, 72.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Gr.Greek.
- mid. Lat.middle Latin.
- esp.especially.
- q. v.quod vide.
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Rétt.Réttarbætr. (B. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)