kasa
sagnorð
að, [kös], to heap earth or stones upon, to earth, commonly used of witches, miscreants, carcases of men or beasts, ii. 156 (of an outlaw); lík Þóris var upp rekit ok kasa þeir hann hjá Sigmundi, 177, 62; vóru þeir færðir út í hraun ok kasaðir í dal þeim er þar var í hrauninu, 138; þar heitir Knarrarnes er hann var kasaðr, 156; vildu þeir eigi jarða hann at kirkju ok kösuðu hann utan-borgar, : to bury in snow, eru þeir kasaðir í mjöllinni, 143, iii. 215; báru síðan at stórt grjót ok kasaðu þá, 370: , þeir kasaðu þetta með sér, iv. 284, ; kváðusk hlaða mundu vegg í dalinn ok kasa þar metorð Guðmundar, i. 155.
II. in usage, to pile in heaps, of the blubber of whales or sharks.
Skammstafanir og tilvitnanir
- prop.proper, properly.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- esp.especially.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)