kennsl
nafnorðhvorugkyn
, in the phrase, bera kennsl á e-t, to recognise, identify, 72, xi. 85, 97.
II. a charge made on evidence, i. 72; bar konungr á hendr bændum þessi kennsl, 103; vóru þá þessi k. borin á hendr honum, en hann synjaði þverliga ok bauð skírslur fyrir, vii. 186; þat var kennt Margretu dróttningu at hón hefði ráðit mann til at svíkja konunginn í drykk, þann mann tóku Birkibeinar ok höfðu þessi kennsl á honum, en hann setti þar syn fyrir ok bauð skírslur …, ix. 5. kennsla-mál, cases of circumstantial evidence; dular-eiðar ok um kennsla-mál, þar sem eigi eru lögleg vitni til, 199; þar at skyldu allir eiða sverja um kennslamál öll, Ísl. ii. 403,—for these cases were disposed of by an oath of compurgators or by ordeal.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)