keppa
sagnorð
t, [kapp], to contend, strive hard, 54, 61; keppa um e-t, iii. 214, i. 410; ef tveir menn keppa um einn hlut, i. 150; keppa við e-n, to contend with one, 29, iii. 264.
II. to contest; þá kepptusk þeir svá mjök, at þeir rérusk svá nær, at þeir brutusk árarnar fyrir, viii. 216; kepptusk þau mjök um ágæta menn, vildi hvártveggja til sín hafa, i. 100; keppask til e-s, to strive after a thing; svá at hann keppisk til smárra hluta ok fær þó eigi, 87; eigi kepptumk ek til konungdómsins, viii. 219: k. við e-n, to contend with or against; eigi kepptisk hann auð við auðga menn, 347; Knúti konungi þótti hann keppask um skrautgirni við sik, v. 181; varask þú þat at þú keppisk við þér meiri menn, 21: , keppask við, to strive hard, do one’s best, 154, 53: to be busy, work hard, in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- absol.absolute, absolutely.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)