kjósa
sagnorð
kýss; kauss, 2nd kauss þu, 8; kusu; kysi; kosinn: but also as frjósa (), kjöri (köri, keyri), kuru, kjöru, vi. 420, kyri or keyri, kjörinn, keyrinn: with kjós-at-tu, (choose not), 3: the forms kaus, kusu, kysi, kosinn are very rare in old writers, see the following references, whereas in usage the forms in r are all obsolete: [ kiûsan = δοκιμάζειν, 2 Cor. viii. 8, Gal. vi. 4; ceôsan; choose; kiusan; kiesen, kjör; kaare; kåra]:—to choose, elect, with or ,
α. þeim mönnum er hann kjöri til með sér, i. 84; þær líf kuru, 20; kurum land þaðra, 97; segja honum hvat þeir kuru af, xi. 67; kuru þeir þat af at ganga til handa konungi, ii. 41; keyri hann þann af er betr gegndi, i. 202, i. 37; Sigurðr konungr kjöri (kaus, ) heldr leikinn, vii. 96; þeir kjöru at færa heldr fé til strandar, ii. 25; minni slægja en þeir ætluðu er keyru Þorvald til eptirmáls, 383; skipta í helminga landi, en Magnús konungr kyri (keyri), viii. 152; eðr þrjú skip önnur þau sem hann keyri ór herinum, x. 84; þat kuru allir Birkibeinar, viii. 186; en þeir kjöru frið við Odd, ii. 190; hann spyrr hvern ek kjöra () af þeim sem komnir vóru, i. 191; þat kjöra ek (, I would choose) at verða konungr, ii. 233; ok nú höfu vér kjörit sem Guð kenndi oss, vii. 89; nú hafi þér þat kjörit (kosit, viii. ) er mér er skapfelldra, ii. 611; at þeir höfðu keyrit í hans stað abóta, ix. 338; ok var keyrinn (kosinn, v. 1.) í hans stað sira Þórir, 412, x. 50, 98; hér hefir þú keyrit mann til, 258 C; en þeir kuru hundinn, þvíat þeir þóttusk þá heldr sjálfráði mundu vera, i. 136; kuru heldr (chose rather) at drepa hina, 295; kjöri hann heldr at halda görð jarls en þeir væri úsáttir, ii. 114; hann keyri heldr at leysa líf sitt, 114; allir keyru honum at fylgja, 280; þá er kjörit er handsalat er, i. 198; þetta er keyrit hyggiliga, 178; er hinn skyldr at hafa kjörit sumardag fyrsta, ii. 244: in the phrase, hafa kjörna kosti, to have the choice things; var þá dæmt, at Væringjar skyldu hafa kjörna kosti af öllu því er þeir höfðu þrætt um, vi. 137.β. þann mann er kosinn er til veganda at lögum, ii. 41; skalt þú kjósa Kol til veganda at vígi Hjartar, 100; margir kjósa ekki orð á sik, people cannot help how they are spoken of, 142; kjósa sik í annan hrepp, i. 444; vildi Hallr bæði kjósa ok deila, 38, (see deila); þeir er ávíga urðu skyldi kjósa mann til, … at hafa annan veg kosit, … ok vildi hann þá heldr hafa annan til kosit, 383, 384; hálfan val hón kyss, 8, 14; kjósa hlutvið, ; kjós þú (), 138; kjósa mæðr frá mögum, 12; ok kusu (kjöru, v. 1.) ina vildustu hesta, 328; hann kaus heldr brott verpa stundlegum metorðum, ; þrjá kostgripi þá er hann kaus, (kjöri, v. 1.), i. 394; hón bað hann kjósa hvárt heita skyldi Glúmr eða Höskuldr, 91.II. , , skyldi annarr hanga en öðrum steypa í forsinn Sarp, ok bað þá kjósask at, draw lots, iii. 302.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pers.person.
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- q. v.quod vide.
- neg.negative.
- suff.suffix.
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- mod.modern.
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- acc.þolfall (e. accusative)
- absol.absolute, absolutely.
- l. c.loco citato.
- reflex.reflexive.
- recipr.reciprocally.
- Gs.Grótta-söngr. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkv. Hjörv.Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Mork.Morkinskinna. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- EddaEdda. (C. I.)