klá
sagnorð
klái, kló, klótt, kló, kleginn, [ claw]:—to scratch or rub an itching spot; var fengin kona at klá honum fót sinn, i. 189; hann kallaði á mik ok bað mik klá fótinn, ii. 187; síðan gekk konungr til svefns, ok kló ek fótinn, x. 331; ok vænti ek at nokkurir klái sárt síður, áðr vit Aron látimk báðir, i. 538; var þar fengin til kona um aptaninn er hann var kominn í rekkju, at klá fót hans, en er honum þótti of kyrt klegit, 462; ok þá er fótr minn hafði kleginn verit, i. 400,—the ancients seem to have had their feet rubbed in bed in order to bring on sleep.
II. , þar mundi eigi þykkja við kollóttan at klásk, iii. 238,
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- Scot.Scottish.
- reflex.reflexive.
- v. l.varia lectio.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)