klækja
sagnorð
t, to put to shame; suma hafi hón látið klækja á nokkurn hátt, iii. 75; ok telr þat manngi munu gört hafa at klækjask á við hann, Ísl. ii. 319; hence the klekkja á e-m, to punish one; engi skal dirfask at göra henni kinnroða eðr klækja hana um, at hún fari fátækliga, 423.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)