klæma
sagnorð
d, [klám], to fall foul of; klæmdu mjök í orðum sínum Maumet ok Terrogant, (as Spenser, ‘Maumet and Termagaunt’), 42:—, klæmast, to use obscene, filthy language.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- reflex.reflexive.
- Flóv.Flóvents saga. (G. II.)