knýta
sagnorð
t, [knútr; cnytan; knit; knytte]:—to knit, fasten by a knot, bind, tie; ek knýtt silki-dregli um höfuð barninu, id., xi. 2; leggr á ok knýtir við vagn, 26; knýta saman, to knit together, 180; hann knýtir saman halana í nautunum, 29.
2. of a purse (knýtil-skauti); fingrgullit hafði knýtt verit í enni sveininum, xi. 2; hón hafði knýtt í dúkinn gull mikit, 59.II. in a sense; knýtti hrygginn (), the back knotted up, became crooked, vii. 208; þó lá mestr verkr í lendum hennar þar til er þær () knýtti, i. 328; þá er sínar knýtti, 244; knýttr, knotted, crippled; knýttr var hann á herðum ok bringu, vii. 239; knýtt ok bömluð, Þryml. 71; var ekki bein brotið ok knýtt, i. 347; var hryggr ok lendar knýttr en fætrnir kreptir, 181.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- medic.medicine, medically.
- acc.þolfall (e. accusative)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bret.Breta sögur. (G. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)