kringja
sagnorð
ð, usually with um, kringja um e-t, to encircle, surround, or, kringja umhverfis, id.; but also singly, with , þeir höfðu kringt svá um konung, viii. 67; þeir kringðu um kirkjuna, ix. 469; at eldr kringi umhverfis höfin, 205; kringdr umhverfis, id.; kappar Heinreks höfðu kringt um mik, 16; kringði Haraldr konungr með sinni fylking á bak jarli, vi. 407; Birkibeinar kringðu (surrounded) bæinn þegar, ix. 311: to outflank, vér skulum hafa fylking langa svá at þeir kringi eigi um oss, i. 150, vii. 178.
2. to go round; hann gekk it efra fyrir innan fjall, ok kringði svá inn til Alreksstaða, viii. 354; kringit um borgina, go round the town (of Jericho), 359, 134.
Skammstafanir og tilvitnanir
- prep.forsetning (e. preposition)
- acc.þolfall (e. accusative)
- milit.military.
- absol.absolute, absolutely.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bær.Bærings saga. (G. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)