krjúpa
sagnorð
krýp; kraup. krupu, krypi; kropinn; [ creôpan; creep; krypa; krybe]:—to creep, crouch; vóru dyrnar svá lágar at nær varð at k. inn, ii. 379; hann kraup til fóta þeim, 35; þóat ek krypa í neðstu smugur helvítis fylgsna, 605; gaf Sverrir konungr þeim mikit skak fyrir þat, er þeir höfðu kropit þar um hris at nokkrum silfrpenningum, viii. 143; vér krjúpum eigi í bug skjaldi, vi. 416 (in a verse); hann kvað konung hölzti lengi hafa kropit þar um lyng, iii. 376; fékk hann nauðula kropit til at höggva virgulinn í sundr, 117; mátti hón eigi áðr krjúpa þangat áðr sem nú gékk hón, 115.
2. to fall prostrate, kneel, in an sense, to humble oneself; þá er vér krjúpum til hans með iðran undir hans miskunn, 211; biskup líknaði hvervetna þeim sem til hans miskunnar krupu, i. 751; mildr öllum þeim er til hans krupu, 135; krýp ek til kross, Líkn. 30; játa þær sektina ok krjúpa undir skriptina, 78; gjarna vil eg að fótum þín, feginn fram flatr krjúpa, 41. 4:— to kneel in service; as also krjúpa á kné, id.II. kropinn, crippled; see kroppinn.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Swed.Swedish.
- Dan.Danish.
- esp.especially.
- eccl.ecclesiastical.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Ölk.Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Pass.Passiu-Sálmar.