kryfja
sagnorð
kryf, krufði, krufðr and krufinn, to split, embowel; þá krufði hann hana sinn, v. 194, ii. 376 (of a fish); svá segja menn at þeir kryfði Þorgeir til hjarta, 108; var kálfr einn skorinn ok krufðr, iii. 33, 138.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)