kurr
nafnorðkarlkyn
(kuðr, Skíða R. 34, for the sake of rhyme):—a murmur, grumbling, uproar; staðnaði þá kurr búandanna, 69, i. 142; þá varð þegar kurr mikill af bóndum, i. 33; hann lét þá eigi heyra íllan kurr kaupmanna, 124; kurr nokkurr hafði verit í herinum, ix. 497, ; engi þorði þenna kurr djarflega upp at kveða, 51; sögðu þeir honum kurr bónda um fjár-drátt, vi. 191.
2. rumour; þá flaug til konungs kurr nokkurr, 521; spurðisk þessi kurr í Vindland, x. 341; sá kurr mun loginn, 34.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- v. l.varia lectio.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)