Yrða

kurra

sagnorð
að, [ kurre, of the whirr of birds of the grouse kind], to murmur, grumble; hvat sem ér Danir kurrit, xi. 246; kurraði þat hverr í sínum híbýlum, iii. 127; vinnumenn ok þrælar kurruðu um þat, at …, i. 33; bændr kurruðu ílla, 40; kurruðu bændr mjök, vi. 191; hví sitja bændr eigi niðr ok hlýða eyrendi, en kurra eigi svá, ii. 393.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Dan.Danish.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)