Yrða

kviksetja

sagnorðkvik-setja
t, (kyk-setja, viii. 201), to bury alive, 179, 1357, Pr. 413:—, kyksettr, enshrined as a saint; man gott orðit til kyksettra í bænum í þessi hríð, viii. 101.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • eccl.ecclesiastical.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
  • Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)