Yrða

kvikna

sagnorð
að, kykna, St.:—to quicken, come to life; dvergar höfðu kviknað í moldunni, svá sem maðkar í holdi, 9; af þeim kviku-dropum kviknaði ok varð manns líkendi, 4; ek em einn andi kviknaðr í manns líkam, i. 280; konu er barn hefir kviknað í kviði, ii. 69; þann tíma sem þeir eru kviknaðir, 80: of the moon, tungi kviknar, the moon is born, is new, 130; áðr tunglit kvikni, 415. 10; með kviknuðu tungli, with a new moon: of light, to quicken, eldr kviknaði seint, i. 7; ljósit kviknaði aptr, 180; kyknar ljós miskunnar, (St.): to revive, get spirits, þá kviknaði hestr hans er fyrr var móðr, 18.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
  • Bær.Bærings saga. (G. II.)