landnám
nafnorðhvorugkynland-nám
the taking land, a law term:
I. in Norse law, an unlawful holding of another man’s land, and hence a fine for trespassing on another man’s land; nú ef hann selr, þá er honum jörð úheimil, gjaldi landnámi hvárttveggja, i. 37; nú ef hann tekr einahverja þá hurð ok færir á brott, þá skal hann aptr færa ok leggja á landnám, ef hann hefir leyst frá, 38; en ef hann grefr upp, þá skal hann bæta landnámi, id.; engi skal annars hauka taka, nema landnámi vili fyrir bæta, ok færa hauka aptr, 39; ok leggi á landnám ok jarðar-spell, þeim er jörð á, 311; ok leggi umboðsmaðr landnám ofan á, 313; um landnám ok áverka á jörðu, 232; um landnám ok skógar-högg, 234: distinction is made between the fine and the compensation, fulla skaða-bót skal greiða fyrir beit ok töðu akra ok engja landnáms-laust … en ella fullt landnám, 258, 259.II. in the taking possession of land as a settler, occupation, particularly used of the settlement of Iceland: in and the Sagas passim it is used in of the land allotted to each settler, í landnámi sínu, í hans landnámi, , almost like landeign, see passim; but often in of the settlement itself, nú er yfir farit um landnám þau er vér höfum heyrt at verit hafi á Íslandi, 320; nú eru rituð landnám í Vestfirðinga- (Norðlendinga-, Austfirðinga-) fjórðungi, 167, 236, 274.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- sing.eintala (e. singular)
- etc.et cetera.
- plur.fleirtala (e. plural)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)