Yrða

leif1

nafnorðkvenkyn
, leifar, [ laiba, Mark viii. 8]:
I. a ‘leaving,’ patrimony, inheritance, of an estate: in Norse and local names, Haders-lev, Snolde-löv, = Höðrs-leif, Snjalls-leif, but obsolete and not used in ; leifð.II. leifar, leavings, remnants, of food; hann blótaði forsinn, skyldi bera leifar allar í forsinn, 291; varga leifar, ; sjö karfir með afgangs-leifar, Mark viii. 8; en er þeir vóru mettir, þá hirði Arnljótr leifar þeirra, 153, passim.
2. effects; ílla gefa ílls ráðs leifar, 20.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • Ulf.Ulfilas.
  • sing.eintala (e. singular)
  • freq.frequent, frequently.
  • Dan.Danish.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • cp.compare.
  • esp.especially.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)