leiga
sagnorð
1. ð, leigja, [ leje], to hire; leiga e-t at e-m, to hire from a person, i. 427; útlegð varðar þeim er þiggr lán eða leigir, ef hann veit at fleiri eigu, 437; hinn er landit leigir, who holds the land, 236; hann leigði land tíu hundruðum, i. 418; leiga jörð, ii. 105; ok leiga (leigja, ) sér til liðs þarlenzkan her, 512; hann leigði Þorlaugu garð, v. 322; leiga kú, i. 24; leigja verk-mann, 219; leiga þræl, 35.2. rent; only in the phrase, selja at leiga, to lend on interest, i. 398, 427; þann er léði eðr leiga seldi, 434.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- Dan.Danish.
- v. l.varia lectio.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)