lengja
sagnorð
1. d, [langr], to lengthen; var lengt nafn hans, there was added to his name, vi. 16; lengja líf sitt, i. 126; þarf eigi at lengja sögu um þat mál, it boots not to tell a long tale, xi. 9; lengja leið sína, 742; orð-lengja, to lengthen out words; hvat þarf þat lengja, what need to make a long story? 374, 427.II. to lengthen, of days and seasons; um vetrinn er daga lengdi, 30; nótt () lengir.III. , e-m lengisk, to long after; sem þessir tveir vetr vóru liðnir þá þótti Jósaphat lengjask mjök, 198.
2. u, an oblong piece, Skíða R. 27; bak-lengja,
Skammstafanir og tilvitnanir
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- esp.especially.
- acc.þolfall (e. accusative)
- reflex.reflexive.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- q. v.quod vide.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)