liðugr
lýsingarorð
adj. [Germ. ledig], ready, willing, 655 xxxii. 2: free, unhindered, lauss ok liðugr, Stj. 59; skal Grettir fara liðugr þangat sem hann vill, Grett. 147; lofið mér liðugan gang! Safn i. 69: unoccupied, disengaged, Fs. ii. 80, Sturl. iii. 244, H. E. i. 422: free of payment, B. K. 119, Jb. 256; kvittr ok liðugr, Dipl. iii. 1, v. 21: easy, flowing (of language), með liðugri Norrænu, Bs. ii. 121: yielding, Fms. v. 299: agile, alert, in mod. usage.