mölr
nafnorðkarlkyn
, mölu, ii. 78; melir or malar hardly occurs; [ malo = σής, Matth. vi. 19, 20; miliwa; milbe]:—a moth; þá mun mölr eigi spilla, Pr. 474; eigi einn möl, 655 xiii. A. 3; mölu ok maðka, ii. 78; er eigi grandar ryð né mölr, 15; mölr né ryð, Matth. vi. 19, 20; sem mölr eða motti etr ok eyðir, 44. möl-étin, moth-eaten.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- sing.eintala (e. singular)
- Ulf.Ulfilas.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)