mön1
nafnorðkvenkyn
, manar, manar, 37; [ mane]:—the mane of a horse; æ lýsir mön af mari, 12; mörum sínum mön jafnaði, 6; manar meita = to cut the manes, 37; hann vildi taka hesta sína ok skera mön á, 268; hann sagði at hann mundi fara á Hvítings-hjalla ok skera mön á hestum Þorsteins, 62; hann sker mön á hestinum, 282; Þórir fór at skera mön á hrossum sínum ok Guðmundr son hans með honum, 22. The cutting of horse’s manes was a favourite amusement in olden times, man-skæri, mane-scissors, mön-skurðr, a mane-cutting, 22.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Engl.English.
- cp.compare.
- m.karlkyn (e. masculine)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)