magn
nafnorðhvorugkyn
[ megin and mega], main (as in ‘might and main’), strength; hver Guð hafa þér magn gefit? 9; trúa magni, i. 438 (in a verse); þótt magnit væri litið, i; sina-magn, the strength of the houghs, 16; fyrir sakir magns munar, by main force, i. 679; vinds magn, 63; mátt ok magn, i. 259; meira magn, ii. 18; vera e-t um magn, to be beyond one’s power, too strong for one, 395; bera e-n magni, to overpower by main force, 512; hón segir at máttr skal at magni um liðveizlu við hann, she says that might shall go with main in helping him, 144; af magni, with might and main, ; eptir öllu magni, id., viii. 104; er þat við meira magni, at þú gengr við slíkar meiðingar, it is a sorer thing that …, i. 531; magn flóttans = megin, ii. 615; magn ríkis síns, 53: goð-mögn (), see megin.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- cp.compare.
- plur.fleirtala (e. plural)
- q. v.quod vide.
- Bær.Bærings saga. (G. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)