mannvit
nafnorðhvorugkynmann-vit
[ mande-vid], ‘man-wit’ understanding, with the notion of ‘mothers-wit,’ good sense, as to bók-vit (‘book-wit’); úbrigðra vin fær maðr alldregi, en mikit, 6, 10, 3; mál ok , 4; minni ok , xi. 298 (in a verse); önd skynsamleg ok , 2; ok urðu þeir (the dwarfs) vitandi mannvits ok höfðu manns líki, 9; því at hann (the dog) hefir manns mannvit, x. 254; siðgæði þat má engi eignask nema hann hafi með, ok eigu þessir hlutir mannviti at fylgja, 437; mannvits ok góðrar náttúru, 475; hljóta sumir spádóms anda, sumir mannvits anda ok spektar, 561; ok skilning, 49; at mannviti, réttlæti eða sannsýni, 474: learning, þér hafit minna numit en ek, 3; lærðr til alls mannvits, 474.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Dan.Danish.
- opp.opposed.
- m.karlkyn (e. masculine)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ver.Veraldar saga. (E. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)