megn
nafnorðhvorugkyn
1. = megin, a form, strength; likams megn, i. 317; megn ok frækleik, x. 256; hann hafði fjögurra manna megn, 54; af Guðs megni ok af krapti ens helga kross, x. 417; treysta á mátt ok megn = mátt ok megin, Or. 24; deila megn við e-n, to contend with, 8; var í því mest megn, it went to the highest pitch at Yule time, ii. 21: the phrase, um megn, beyond one’s strength, power; kasta steini um megn sér. 473; þetta mál er nokkut þér um megn með at fara, vi. 18; þat ráð mun þér verða um megn, 151; Guði er ekki um megn at reisa hann upp af dauða, 132; yfir megn, id., ii. 162, 175.
:
2. main, strong, mighty; var þá megnt mannfall, iii. 63; svá var megn þessi rógburðr, at …, ii. 372; með megnu hugskoti, with a strong mind, forti animo, i. 11.2. in usage in the sense bitter, fierce; and of taste, strong, bitter: of a quarrel, megn deila, megnt hatr: of illness, megn sótt, a strong fever; megn kvöl, the bitter pang, 41. 9: of a gale, megn stormr, megn hríð, megnt kafald: of taste, það er megnt, has a hot taste, of acid or the like: of smell, megn lykt: of hay, megnt hey: of food, megn matr, strong meat for the sick.Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- contr.contracted.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
- Lil.Lilja. (A. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Pass.Passiu-Sálmar.