meinn
lýsingarorð
, meinni, meinstr, [ mean], mean, base; hann er einkar , he is ‘unco mean,’ Ísl. ii. (in a verse); þat var hverju dýri meinna ok verra, iii. 637.
2. in meint, causing pain; honum var meint niðr at svelga ok svá at drekka, en meinst () at hósta, i. 347; fær hann svá skjóta bót, at hann kenndi sér hvergi meint, that he felt no pain, 179; var honum knéit harla meint ok úmjúkt, 89:—e-m verðr meint við e-t, or af e-u, to take hurt by it; féll hestrinn undir honum, ok varð honum af því nökkut meint, i. 83.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Engl.English.
- m.karlkyn (e. masculine)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- superl.efsta stig (e. superlative)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)