meita
sagnorð
t, [ maitan = κόπτειν; metzeln; messer = knife]:—to cut; meita knífi, ii. 522 (in a verse); manar meita, to cut the mane, 37; ekki hafði hann látið meita skegg sitt né skera hár fyrir hrygðar sakir, 538.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- Germ.German.
- cp.compare.
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)